Eşlerin Kusurları, Boşanma Koşulları

T.C.
YARGITAY
2. Hukuk Dairesi

E:2009/1126
K:2010/3082
T:22.02.2010

AİLE HUKUKU
EŞLERİN KARŞILIKLI KUSURLARI
BOŞANMA KOŞULLARI

Özet
Toplanan delillere göre eşlerin birbirlerine karşılıklı davranışlarının ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğe yol açtığı ve bu noktada boşanmanın kaçınılmaz olduğu anlaşılmıştır.

4721 s. Yasa m. 166/1

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle Kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı ve davalının tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

Davanın boşanmanın reddine dair temyizinin incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı kocanın sadakatsiz olduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret ettiği, davalı kadının da eşine sürekli ağır hakarette bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulü ile boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, tarafların tedbir nafakasına yönelik temyizinin 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın A’ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 60.00. -TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran O’ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.02.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynak: İSTANBUL BAROSU DERGİSİ